Oddział Zakładowy PTTK „Huta Andrzej” w Zawadzkiem zgodnie z kalendarzem imprez organizuje w dniu 9 SIERPNIA 2025 r. jednodniową wyprawę do
Wałbrzycha i Szczawna Zdrój
Koszt uczestnictwa wynosi :
w tym: przejazd, przewodnik, bilety wstępu do zwiedzanych obiektów oraz ubezpieczenie
Na trasę rajdu wyruszamy tradycyjnie już spod Biedronki i choć Rajd Ziemi Strzeleckiej zaczyna się w Strzelcach Op., my jedziemy na Osiek, gdzie dołączymy do grupy. Dziś to nie my jesteśmy gospodarzem rajdu, występujemy w roli gości, a czeka nas sporo kilometrów. Gdybyśmy chcieli przejechać cały rajd, od Strzelec do mety także w Strzelcach Op., to musielibyśmy przejechać ponad 100 km i na dodatek jeszcze wyjechać wcześnie rano, by zdążyć na rozpoczęcie pod strzeleckim ratuszem. Jedziemy więc trochę na skróty, zaczynamy w Zawadzkiem i podążamy na Osiek. Trasa trochę krótsza, ale i tak przed nami ponad 70 kilometrów. Dzień wita nas zachmurzonym niebem, powietrze jest parne, ale mamy nadzieję, że po drodze nie zmokniemy.
Przejeżdżamy jak zwykle przez strzelecką szosę i pędzimy prosto w las, na Nowe Łąki. Wnet mijamy rozdroże na Łaziska, najpierw lewo, potem w prawo i tym razem prosto już na Osiek – droga prościutka, gładka i ciągle lekko z górki. Mijamy kolejne kwartały lasu, wyjeżdżamy obok całkiem świeżego młodnika, a tutaj niespodzianka – po prawej stronie pasie się dzik z młodymi. Chyba ich pięć było, może sześć. My w pełnym pędzie, dziki zaskoczone jeszcze bardziej niż my, i nagle patrzymy, a gromadka warchlaków zabiera się do sprintu za swoją matką. My skonsternowani nawet nie zdążyliśmy zareagować, patrzymy tylko, czy dziki pędzą na nas, czy od nas. Pędzą od nas. Całe szczęście, wystraszyły się nas bardziej, niż my ich i pędzą ile sił w kierunku wysokiego lasu.
To był jeden z lepszych wyjazdów. Do rekordu brakuje nam sporo, ale ekipę mamy wyśmienitą, a humory jeszcze bardziej. Tuż przed dziewiątą zbieramy się pod Biedronką. Ludzi wokół mnóstwo, jak to w sobotę rano, wszyscy zmierzają na zakupy, potem na porządki w domu i sprzątanie. My sobotni poranek postanawiamy poświęcić na co innego – wspólne spędzenie czasu w gronie przyjaciół, przejażdżkę rowerami na świeżym powietrzu i mamy zamiar odwiedzić dinozaury w pobliskich Lisowicach – tak tak, to ta wiocha niedaleko Lublińca, ale jak się okaże na miejscu, wcale taką wiochą nie jest i w niejednym bije nas na głowę. A w dinozaurach na pewno. Po raz pierwszy wyjeżdżamy na dwie grupy. My startujemy z Zawadzkiego, a druga grupa zaczyna rajd w Kolonowskiem, jest to więc pierwszy Rajd Znienacka, który można określić „gwiaździstym”. Gwiazda ta trochę jeszcze niekształtna i niezdarna, ale od czegoś trzeba zacząć, może w przyszłości wyjdzie lepiej.
Rajd rozpoczynamy od prezentacji naszych nowych czapek – specjalnie zamówionych dla naszego oddziału, na których widnieje nasze logo; kurier właśnie je przywiózł i dziś przechodzą chrzest bojowy. Od razu je ubieramy i dzięki temu wszyscy dokoła widzą, kto jedzie.
Pora na rajd nietypowa, bo to już popołudnie, ale i rajd nietypowy, dziś na zakończenie zasiadamy do grilla, a tego jeszcze na naszym rajdzie nie było. Zamiast więc wyruszać w trasę rankiem, zbieramy się pod Biedronką wczesnym popołudniem, przed nami trzydzieści kilometrów trasy, słońce elegancko przyświeca, nie ma upału, pogoda wprost wymarzona na rower. Grupka rajdowa stopniowo się konsoliduje i o czternastej jesteśmy gotowi do wyjazdu. Jeszcze ostatnie przygotowania, niebieskie czapki na głowach i… zaczynamy. Wyślizgujemy się spod Biedronki na główną ulicę Zawadzkiego, trochę jedziemy ścieżką rowerową i skręcamy w kierunku gminy. Na dębowej alei zbliżamy się do naszej nowej siedziby w OPS-ie i żartujemy, że już dojechaliśmy do celu – jeszcze rajd się na dobre nie rozpoczął, a my jesteśmy na mecie, szybko poszło. Trochę jednak nam szkoda trasy, więc mijamy stare przedszkole, przejeżdżamy na Siedlungi i skręcamy na Bambyn, tak tak, na stary, dobry Bambyn. Pamiętacie jeszcze to miejsce? Przepiękna mała polanka na skraju lasu tuż przy polnym strumyczku, miejscu niezliczonych wycieczek szkolnych, dni sportowca, wagarowicza, także prywatnych wypadów po szkole? Kiedyś jedno z najatrakcyjniejszych miejsc wypoczynku, dziś na uboczu, odcięte od świata, zarośnięte i zapomniane. Właśnie obok niego przejeżdżamy, mijamy strumyk i wyjeżdżamy na łąki.
Tym razem rododendrony przyćmiły wszystko. Wreszcie trafiliśmy idealnie i mogliśmy podziwiać rododendrony w ich pełnej krasie, a te jakby specjalnie wystroiły się na nasze odwiedziny i powitały nas przy zamku w Kątach w iście królewskim stylu – przepiękne krzewy okraszone jeszcze przepiękniejszymi kwiatami przysłoniły widok samego zamku. Kto nie był i nie widział, nie zrozumie, my widzieliśmy i długo tego widoku nie zapomnimy.
Nim jednak będziemy się rozkoszować rododendronami, musimy do nich dojechać. Ruszamy spod kina, gdzie spotykamy się tuż przed dziewiątą. Chyba już wszyscy są, sprawdzamy rowery, zapasowe dętki i takie tam, jeszcze pamiątkowe zdjęcie i zaczynamy. Obok na parkingu stoi policja, ale dzisiaj ogranicza się do dyskretnej obserwacji, i przypatruje się z boku, jak przejeżdżamy obok. Mijamy stację, skręcamy na gazownię i wjeżdżamy do lasu. I od razu, na samym początku mamy niespodziankę. Problem łańcuchowy. Zatrzymujemy się, Tomek przeprowadza inspekcję i ogłasza: „sleciała keta”. No cóż, dawno już takiej awarii nie mieliśmy. Dzisiaj kety już rzadko kiedy slatują, nie to, co kiedyś, kiedy co chwila trzeba było ją z powrotem nakładać. Tomek w ketach wprawiony, szybko ją naprawia i jedziemy dalej. Wyjeżdżamy na łąkach za gazownią, dojeżdżamy do strzeleckiej szosy, przecinamy ją i wkrótce wjeżdżamy do lasu. Najgorszy kawałek drogi mamy już za sobą.
Szkoły gminy Kolonowskie jak zwykle nie zawiodły i na sobotni rajd wyruszyły tłumnie, było nas prawie 80 osób. Tym razem praktycznie cała trasa prowadziła ścieżkami leśnymi. Do Zawadzkiego dojechaliśmy Błażkową Drogą, niektórzy zapewne po raz pierwszy. A potem były wszystkim już znane Stawy Pluderskie, które mijaliśmy odwrotnie, od 5 do 1. Dalsza droga doprowadziła nas do Pluder, gdzie wyjechaliśmy w okolicy nasycalni. Zakład było dużo wcześniej czuć niż widać, na szczęście tylko przez chwilę. Potem znowu było pięknie i pachniało lasem. Nawet nie wiemy, kiedy dojechaliśmy na polanę Regolowiec. A tam już wszystko było przygotowane na nasz przyjazd. Mieliśmy szczęście, bo byliśmy tym razem pierwsi i kolejki do polowej kuchni nie było. Chociaż po drodze były trzy przerwy śniadaniowe i tak każdy był głodny. No ale sił trzeba było nabrać, bo przed nami było jeszcze wiele wyzwań. Tradycyjne konkursy sprawnościowe, a także te z wiedzy przyrodniczej i historycznej nikomu nie sprawiły większych problemów. Wielu z nas wróciło do domu z nagrodami, a Hania z klasy trzeciej także z pucharem za najlepsze zdjęcie w konkursie fotograficznym 2024.
Dziś jedziemy na Turawę. To, jak do tej pory, nasz najdłuższy wypad, około 80 kilometrów. Mamy jednak w rowerowych wyprawach wprawę i na pewno damy radę. Pod Biedronką zbierają się pierwsi uczestnicy i wkrótce jest nas już spora gromadka. Niebieskie czapki migają wśród zmierzających do Biedronki klientów na poranne zakupy, jeszcze ostatnie przygotowania, ostatnie sprawdzenie i… ruszamy. Jedziemy wzdłuż Zawadzkiego do samego ronda i nowo powstałej stacji benzynowej, gdzie staramy się dostać na ulicę Strzelecką i dalej do lasu na zamek. Całe skrzyżowanie jest jednak tak zaprojektowane, że ani na rowerze, ani na piechotę nie da się go bezpiecznie przejść. Żadnego przejścia dla pieszych, żadnego przejazdu dla rowerzystów, kompletnie nic. Idziemy więc kawałek wzdłuż drogi i przechodzimy na drugą stronę tuż przy torach, po czym wtapiamy się wreszcie w las i możemy odetchnąć z ulgą – najbardziej wątpliwy kawałek trasy mamy za sobą.
oraz
Oddział Zakładowy PTTK "Huta Andrzej" w Zawadzkiem zgodnie z kalendarzem imprez organizuje w dniach 3-5 października 2025 r. wyprawę szkoleniową do Zielonej Góry i Berlina (stolicy Niemiec) z bazą w Hotelu "Qubus" w Zielonej Górze.
Podsumowano wyniki konkursu FOTO 2024 - "Historia Mojej Ojcowizny w Dolinie Małej Panwi Utrwalona w Fotografii". Konkurs przeprowadzono w dwóch kategoriach: junior i senior. Jury konkursu miało niełatwe zadanie wyłonić najlepsze zdjęć wśród wszystkich nadesłanych. W kategorii junior przyznano trzy nagrody i trzy wyróżnienia, w kategorii senior nagrodzone zostały trzy zdjęcia, a dwa otrzymały wyróżnienia. Przyznano także nagrodę Grand Prix.
